كه در پايان داستان نوح و ابراهيم و موسى بيان شد . مىفرمايد : « در اين سرگذشت ، آيه و نشانه روشنى است از قدرت خدا ، از استقامت پيامبران ، و از سرانجام شومى كه دامنگير سركشان و جباران گرديد ولى با اين همه باز بيشتر آنها ايمان نياوردند » ( * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً وَما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ) * ) . « و پروردگار تو قدرتمند و شكست ناپذير ، و رحيم و مهربان است » ( * ( وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ) * ) . به اندازه كافى مدارا مىكند ، فرصت مىدهد ، دلائل روشن براى هدايت گمراهان ارائه مىكند ، اما به هنگام مجازات چنان محكم مىگيرد كه مجال فرار براى احدى باقى نمىماند !